***

W kontekście notki o Afrykańskiej odysei – nowość książkowa: Managing the Undesirables Michela Agiera (2010). Agier przez siedem lat prowadził badania w obozach dla uchodźców. Obozy te – i to wstydliwa o nich prawda – działają wedle totalitarnej logiki. Stanowią one bowiem metodę zarządzania „niepotrzebnymi”: pomoc pozwala kontrolować, ograniczać i filtrować ewentualną aktywność i możliwe inicjatywy niepotrzebnych-uwięzionych. Ręka która karmi jest jednocześnie ręką, która trzyma „niepotrzebnych” z dala od oczu tych, którzy nie powinni widzieć, jak bardzo władza polityczna zawodzi.  Agier – szukając recept – zastanawia się nad transformacją obozów w miasta, w całości posiadające polityczną podmiotowość. Ciekawy program, choć idealistyczny, bo zakładający, że „humanitarna” biurokracja ma za cel wyeliminowanie samej siebie, że dąży do tego żeby stać się niepotrzebną i zniknąć. A to jest wątpliwe.

Agier, Michel. 2010. Managing the Undesirables, Cambridge: Polity Press.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s